Kontynuuj\u0105c w\u0105tek o umiej\u0119tno\u015bciach odkrywam coraz wi\u0119cej \u017cyciowych refleksji. Tak jak na przyk\u0142ad ta. Odkry\u0142am w\u0142a\u015bnie (to takie moje ma\u0142e odkrycie Ameryki. \u015amiej\u0119 si\u0119 \u017ce lepiej p\u00f3\u017ano ni\u017c wcale\ud83d\ude0e ), \u017ce rozwijane talentu, po pierwsze: wcale nie jest \u0142atwe, po drugie: zajmuje czas, po trzecie: wymaga wsp\u00f3\u0142istnienia pewnych cech osobowo\u015bci, takich jak cierpliwo\u015b\u0107, pozytywne my\u015blenie i odwaga. No w\u0142a\u015bnie. Ju\u017c rozwijam t\u0119 my\u015bl. Nie jest \u0142atwe, bo wymaga wysi\u0142ku. Jeszcze nigdy nie widziano, \u017ceby co\u015b samo przysz\u0142o i kto\u015b sam z siebie umia\u0142 co\u015b np. bez zaj\u0105kni\u0119cia \u015bpiewa\u0107 operowym g\u0142osem, albo z bieg\u0142o\u015bci\u0105 gra\u0107 na fortepianie (bez poprzedniego \u0107wiczenia). Chocia\u017c, w tym miejscu powinna znale\u017a\u0107 si\u0119 wielka jak p\u00f3\u0142 strony „gwiazdka” i dopisek: jednak, mimo wszystko, zdarzaj\u0105 si\u0119 takie osoby. W pierwszym przypadku to tzw. naturszczycy. Czyli osoby, kt\u00f3re „zajmuj\u0105 si\u0119 jak\u0105\u015b dziedzin\u0105 bez wykszta\u0142cenia zawodowego” (za SJP). B\u0119d\u0105c w szkole muzycznej s\u0142ysza\u0142am, ze zdarzaj\u0105 si\u0119 tacy w\u015br\u00f3d \u015bpiewak\u00f3w. I pewno nie tylko w\u015br\u00f3d nich \ud83d\ude09 S\u0142ynn\u0105 postaci\u0105, o kt\u00f3rej potem zwyk\u0142o si\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce by\u0142a „cudownym dzieckiem” by\u0142 chocia\u017cby….Wolfgang Amadeusz Mozart. Tak, m\u00f3wi\u0119 tu o s\u0142ynnym klasyku wiede\u0144skim, \u017cyj\u0105cym w XVIII w. Podobno m\u00f3wiono o nim, \u017ce by\u0142 „genialnym dzieckiem”, gdy w wieku kilku (trzech, czterech) lat potrafi\u0142 gra\u0107 na, dzisiaj powiedzieliby\u015bmy, fortepianie – co oznacza ; powt\u00f3rzy\u0107 us\u0142yszan\u0105 melodi\u0119. Rozumiecie. Siada\u0142 i gra\u0142. Bez przygotowania. Jako dziecko koncertowa\u0142 dla samego cesarza. Na marginesie: polecam obejrze\u0107 film „Amadeusz” z 1994, gdzie historia geniusza opowiedziana jest z perspektywy innego kompozytora tego czasu: Antonia Salieriego. Film ciekawy, intryguj\u0105cy i pokazuj\u0105cy mocne i s\u0142abe strony genialnego Mozarta. Wracaj\u0105c do tematu: je\u015bli masz TAKIE (wiadomo, nie tylko pianistyczne\ud83d\ude0e) umiej\u0119tno\u015bci, bez w\u0105tpienia masz talent, trzeba go tylko rozwin\u0105\u0107. No w\u0142a\u015bnie. Jak? Pomijaj\u0105c drugi czynnik, o kt\u00f3rym wspominam: czas, (nie oszukujmy si\u0119, cz\u0119sto i g\u0119sto, \u017ceby osi\u0105gn\u0105\u0107 w czym\u015b wpraw\u0119 trzeba po prostu usi\u0105\u015b\u0107 na ty\u0142ku i to wy\u0107wiczy\u0107. Oczywi\u015bcie, nie zawsze mamy do czynienia z siedzeniem na ty\u0142ku, wszystko zale\u017cy od tego, w czym chcesz si\u0119 rozwija\u0107. R\u00f3wnie jednak cz\u0119sto i g\u0119sto o czasie zapominamy. A potem m\u00f3wimy, \u017ce nie nic nie umiemy\ud83d\ude0a), s\u0105 jeszcze CECHY kt\u00f3re pomagaj\u0105 lub utrudniaj\u0105 rozwijanie w sobie tego, co nas kr\u0119ci. Pami\u0119tam dobrze czas, gdy pr\u00f3bowa\u0142am swoich si\u0142 na Akademii Muzycznej. Oj tak. Gdzie\u015b tam kiedy\u015b by\u0142o to moje marzenie i postanowi\u0142am si\u0119 zawzi\u0105\u0107. Ostatecznie si\u0119 uda\u0142o, jednak zanim to si\u0119 sta\u0142o, trzeba by\u0142o zda\u0107 egzaminy. Nie pisemne, nawet nie chodzi\u0142o o to \u017ce ustne, ale praktyczne. Z czego\u015b, czego nigdy wcze\u015bniej nie robi\u0142am, a w\u0142asnie mia\u0142am zacz\u0105\u0107. No nic. Szczerze powiedziawszy, po sko\u0144czeniu egzamin\u00f3w by\u0142am ledwo \u017cywa, ale za to jaka by\u0142a satysfakcja, gdy znalaz\u0142am siebie na li\u015bcie student\u00f3w \ud83e\udd29\ud83e\udd29\ud83e\udd29. Potem kr\u00f3tka przygoda z czym\u015b nowym. Praktycznie na wi\u0119kszo\u015b\u0107 zaj\u0119\u0107 przychodzi\u0142o si\u0119 z, nazwijmy to kolokwialnie, pe\u0142nymi galotami, ale z czasem wszystko si\u0119 normowa\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
Chc\u0119 przez to powiedzie\u0107, \u017ce cz\u0119sto strach ma wielkie oczy i to, \u017ce si\u0119 czego\u015b boimy…..mo\u017ce nas jeszcze dodatkowo zmotywowa\u0107. Nie warto odpuszcza\u0107 zainteresowa\u0144 tylko dlatego, \u017ce osi\u0105gni\u0119cie ich mnie przera\u017ca. Chocia\u017c wiem, \u017ce cz\u0119sto tak jest. No i pozytywne nastawienie. Je\u015bli co\u015b nie wychodzi, albo nie jeste\u015b mistrzem w danej dziedzinie od razu, nie ma si\u0119 co poddawa\u0107. (niniejszy blog jest tego przyk\u0142adem. W „normalnych” warunkach dawno ju\u017c bym sobie go darowa\u0142a). Oczywi\u015bcie, powt\u00f3rz\u0119 jak zwykle, \u017ce wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce, dlatego z drugiej strony, nie warto bra\u0107 si\u0119 za wszystko na raz, ale dobrze jest wiedzie\u0107, co mo\u017cna. I czego si\u0119 chce. <\/p>\n\n\n\n
Enjoy! <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kontynuuj\u0105c w\u0105tek o umiej\u0119tno\u015bciach odkrywam coraz wi\u0119cej \u017cyciowych refleksji. Tak jak na przyk\u0142ad ta. Odkry\u0142am w\u0142a\u015bnie (to takie moje ma\u0142e odkrycie Ameryki. \u015amiej\u0119 si\u0119 \u017ce lepiej p\u00f3\u017ano ni\u017c wcale\ud83d\ude0e ), \u017ce rozwijane talentu, po pierwsze: wcale nie jest \u0142atwe, po drugie: zajmuje czas, po trzecie: wymaga wsp\u00f3\u0142istnienia pewnych cech osobowo\u015bci, takich jak cierpliwo\u015b\u0107, pozytywne my\u015blenie i odwaga. No w\u0142a\u015bnie. Ju\u017c rozwijam t\u0119 my\u015bl. Nie jest \u0142atwe, bo wymaga wysi\u0142ku. Jeszcze nigdy nie widziano, \u017ceby co\u015b samo przysz\u0142o i kto\u015b sam z siebie umia\u0142 co\u015b np. bez zaj\u0105kni\u0119cia \u015bpiewa\u0107 operowym g\u0142osem, albo z bieg\u0142o\u015bci\u0105 gra\u0107 na fortepianie (bez poprzedniego \u0107wiczenia). Chocia\u017c, w tym miejscu powinna znale\u017a\u0107 si\u0119 wielka jak p\u00f3\u0142 strony „gwiazdka” i dopisek: jednak, mimo wszystko, zdarzaj\u0105 si\u0119 takie osoby. W pierwszym przypadku to tzw. naturszczycy. Czyli osoby, kt\u00f3re „zajmuj\u0105 si\u0119 jak\u0105\u015b dziedzin\u0105 bez wykszta\u0142cenia zawodowego” (za SJP). B\u0119d\u0105c w szkole muzycznej s\u0142ysza\u0142am, ze zdarzaj\u0105 si\u0119 tacy w\u015br\u00f3d \u015bpiewak\u00f3w. I pewno nie tylko w\u015br\u00f3d nich \ud83d\ude09 S\u0142ynn\u0105 postaci\u0105, o kt\u00f3rej potem zwyk\u0142o si\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce by\u0142a „cudownym dzieckiem” by\u0142 chocia\u017cby….Wolfgang Amadeusz Mozart. Tak, m\u00f3wi\u0119 tu o s\u0142ynnym klasyku wiede\u0144skim, \u017cyj\u0105cym w XVIII w. Podobno m\u00f3wiono o nim, \u017ce by\u0142 „genialnym dzieckiem”, gdy w wieku kilku (trzech, czterech) lat potrafi\u0142 gra\u0107 na, dzisiaj powiedzieliby\u015bmy, fortepianie – co oznacza ; powt\u00f3rzy\u0107 us\u0142yszan\u0105 melodi\u0119. Rozumiecie. Siada\u0142 i gra\u0142. Bez przygotowania. Jako dziecko koncertowa\u0142 dla samego cesarza. Na marginesie: polecam obejrze\u0107 film „Amadeusz” z 1994, gdzie historia geniusza opowiedziana jest z perspektywy innego kompozytora tego czasu: Antonia Salieriego. Film ciekawy, intryguj\u0105cy i pokazuj\u0105cy mocne i s\u0142abe strony genialnego Mozarta. Wracaj\u0105c do tematu: je\u015bli masz TAKIE (wiadomo, nie tylko pianistyczne\ud83d\ude0e) umiej\u0119tno\u015bci, bez w\u0105tpienia masz talent, trzeba go tylko rozwin\u0105\u0107. No w\u0142a\u015bnie. Jak? Pomijaj\u0105c drugi czynnik, o kt\u00f3rym wspominam: czas, (nie oszukujmy si\u0119, cz\u0119sto i g\u0119sto, \u017ceby osi\u0105gn\u0105\u0107 w czym\u015b wpraw\u0119 trzeba po prostu usi\u0105\u015b\u0107 na ty\u0142ku i to wy\u0107wiczy\u0107. Oczywi\u015bcie, nie zawsze mamy do czynienia z siedzeniem na ty\u0142ku, wszystko zale\u017cy od tego, w czym chcesz si\u0119 rozwija\u0107. R\u00f3wnie jednak cz\u0119sto i g\u0119sto o czasie zapominamy. A potem m\u00f3wimy, \u017ce nie nic nie umiemy\ud83d\ude0a), s\u0105 jeszcze CECHY kt\u00f3re pomagaj\u0105 lub utrudniaj\u0105 rozwijanie w sobie tego, co nas kr\u0119ci. Pami\u0119tam dobrze czas, gdy pr\u00f3bowa\u0142am swoich si\u0142 na Akademii Muzycznej. Oj tak. Gdzie\u015b tam kiedy\u015b by\u0142o to moje marzenie i postanowi\u0142am si\u0119 zawzi\u0105\u0107. Ostatecznie si\u0119 uda\u0142o, jednak zanim to si\u0119 sta\u0142o, trzeba by\u0142o zda\u0107 egzaminy. Nie pisemne, nawet nie chodzi\u0142o o to \u017ce ustne, ale praktyczne. Z czego\u015b, czego nigdy wcze\u015bniej nie robi\u0142am, a w\u0142asnie mia\u0142am zacz\u0105\u0107. No nic. Szczerze powiedziawszy, po sko\u0144czeniu egzamin\u00f3w by\u0142am ledwo \u017cywa, ale za to jaka by\u0142a satysfakcja, gdy znalaz\u0142am siebie na li\u015bcie student\u00f3w \ud83e\udd29\ud83e\udd29\ud83e\udd29. Potem kr\u00f3tka przygoda z czym\u015b nowym. Praktycznie na wi\u0119kszo\u015b\u0107 zaj\u0119\u0107 przychodzi\u0142o si\u0119 z, nazwijmy to kolokwialnie, pe\u0142nymi galotami, ale z czasem wszystko si\u0119 normowa\u0142o. Chc\u0119 przez to powiedzie\u0107, \u017ce cz\u0119sto strach ma wielkie oczy i to, \u017ce si\u0119 czego\u015b boimy…..mo\u017ce nas jeszcze dodatkowo zmotywowa\u0107. Nie warto odpuszcza\u0107 zainteresowa\u0144 tylko dlatego, \u017ce osi\u0105gni\u0119cie ich mnie przera\u017ca. Chocia\u017c wiem, \u017ce cz\u0119sto tak jest. No i pozytywne nastawienie. Je\u015bli co\u015b nie wychodzi, albo nie jeste\u015b mistrzem w danej dziedzinie od razu, nie ma si\u0119 co poddawa\u0107. (niniejszy blog jest tego przyk\u0142adem. W „normalnych” warunkach dawno ju\u017c bym sobie go darowa\u0142a). Oczywi\u015bcie, powt\u00f3rz\u0119 jak zwykle, \u017ce wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce, dlatego z drugiej strony, nie warto bra\u0107 si\u0119 za wszystko na raz, ale dobrze jest wiedzie\u0107, co mo\u017cna. I czego si\u0119 chce. Enjoy!<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/172"}],"collection":[{"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=172"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/172\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":180,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/172\/revisions\/180"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=172"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=172"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/kobietazdusza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=172"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}