Nieplanowane planowane. Czyli, na co do kina?

W ostatnim czasie do kin wszedł głośny (chociaż z tym można by dyskutować) film produkcji Rafael Film pt. „Nieplanowane”. Powstało wokół niego mnóstwo kontrowersji i dyskusji, bo opowiada o problemie aborcji. Nie o dyskusje jednak mi chodzi, a tylko o powiedzenie tego, że film powinien zobaczyć każdy. I to nie względu na to, że jest religijny, (Rafael Film produkuje głównie filmy o tematyce religijnej) ani o to, że podejmuje palący temat i po prostu jest kontrowersyjny, ALE ze względu na to, że pokazuje absolutnie i tylko prawdę. Nie ma w nim nic przesadzonego, pokazane są „gołe fakty” w jaki sposób działa cała machina aborcyjna. Że jest dużo niejasności, niepewności i strachu. Jest też dużo pomijania faktów, czyli po prostu kłamstwa (rzeczy, o których pacjentkom celowo się nie mówi są kłamstwem i oszustwem). Film pokazuje jak wygląda cała procedura od podszewki (moim pierwszym skojarzeniem po wyjściu z kina było to, że aborterzy działają tak, aby wszystko wyglądało na bezpieczny i bezinwazyjny zabieg, a w rzeczywistości to za przeproszeniem „g..zawinięte w papierek i obwiązane wstążeczką. Z kokardką na końcu”). Poza tym, filmowa historia pokazuje kobiety w zupełnie innym świetle. W skrócie, rozwiązaniem problemu nie będzie potępianie tych, które zdecydują się na zabieg (plus tzw. „święte oburzenie”), ale wspieranie ich, słowem, działaniem i modlitwą. Tylko tyle i aż tyle.

ps. Film otrzymał nagrodę Prezydenta RP w kategorii „film, który zmienia życie”. Brzmi poważne i patetycznie, ale, moim zdaniem, to prawda. Warto poszerzać horyzonty, warto zmieniać myślenie. Zachęcam, polecam i namawiam do jego obejrzenia.