Czy Wy też tak macie??

Dzisiejszy wpis inspirowany jest absolutnie i w całości codziennością i tym, co wielu nazywa „życiem”. Pierwsze pytanie, które nasuwa mi się od jakiegoś czasu: czy Wy też tak macie, że bierzecie wszystko dookoła na poważnie? Były plany…i się zmyły :p Ktoś coś skomentował na mój temat (nieważne czy to prawda czy nie, czy to było ważne, czy nie), i teraz istny młynek w głowie: „Jak to?! Przecież to wcale nie tak!” I kolejny czas spędzony na rozpamiętywaniu, co w sumie doprowadza do pasji głównego zainteresowanego a jeszcze bardziej najbliższych. Ton głosu, mimika (zwracaliście kiedyś na to uwagę?) i te kilka zdań, które słyszę niezmiennie od wielu lat : ” bo Ty za dużo myślisz” i „weź wyluzuuuj”. No cóż. RZECZYWIŚCIE, w bardzo wielu kwestiach, muszę przyznać, że luźniejsze podejście do rzeczywistości jest mi bardzo potrzebne. O matko, i co teraz?! Macam, ale korona z głowy nie spadła (jak to lubi twierdzić mój Mąż). Czasem, kiedy sobie patrzę z perspektywy czasu, myślę sobie że niektóre zachowania są/były aż śmieszne i nie było najmniejszego sensu się obruszać, kiedy ktoś je zauważył.🤦‍♀️ Być może dlatego tak bardzo spodobała mi się książka pt. ” Niania”. Przeczytałam ją w angielskiej wersji językowej (aktualnie czytam drugi raz) i nieodmiennie mnie śmieszy. Chyba odnalazłam się w głównej bohaterce 😉 Więcej na temat książki znajdziecie w dziale „kultura” i „kącik językowy”.

ps. Jeśli Wasza odpowiedź na pytanie postawione w tytule brzmi „nie…?!”, to ok, nie wszyscy są tacy sami. A jeśli identyfikujecie się z nim chodź trochę, to ja mam odpowiedź: „wy teeeeż?! To super, dobrze wiedzieć, że będzie z kim się pośmiać” 😉 W końcu to naprawdę niesamowita ulga. Bo przecież dystans do samego siebie to podstawa, prawda?